Aktualizacje oprogramowania [bramka ZigBee]

[LukiSpajder]

Na koniec dnia wersja 1.2.17-21/01/26 a w niej nowa szata graficzna zakładki /update (póki co tylko w NewGUI). Kudos @Lector!

Naciśnięcie przycisku update w GUI dział prawidłowo, przenosi na zieloną stronę aktualizacji , powrót do GUI też działa poprawnie .
Kosmetyczna sprawa czy można przesunąć przycisk wyboru pliku aktualizacyjnego w lewo tak aby było widać więcej nazwy pliku do aktualizacji ? - nie wiem ile tak zmiana kosztuje pracy czy warto

[Lector]

Na koniec dnia wersja 1.2.17-21/01/26 a w niej nowa szata graficzna zakładki /update (póki co tylko w NewGUI). Kudos @Lector!

Naciśnięcie przycisku update w GUI dział prawidłowo, przenosi na zieloną stronę aktualizacji , powrót do GUI też działa poprawnie .
Kosmetyczna sprawa czy można przesunąć przycisk wyboru pliku aktualizacyjnego w lewo tak aby było widać więcej nazwy pliku do aktualizacji ? - nie wiem ile tak zmiana kosztuje pracy czy warto

Label zajmuje to miejsce - opis pola.
Możnaby próbować przenieść pole wyboru do nowej linii.

[vajera]

Wersja 1.2.18-22/01/26:

- poprawiono wyświetlanie nazwy pliku w widoku UPDATE

- ujednolicono widok UPDATE dla WebInterface i NewGUI

[Zibi_007]

Wersja 1.2.18-22/01/26:

- poprawiono wyświetlanie nazwy pliku w widoku UPDATE

- ujednolicono widok UPDATE dla WebInterface i NewGUI

Sprawdzę, i jeśli okaże się prawdą, to chyba przejdę jednak na suplową emeryturę i mocno się zastanowię nad zostaniem na emigracji

Edit: mam ze sobą dwa C6, więc dam radę, tylko się ogarnę i zjem śniadanie, bo dopiero co wstałem

[lukasz06]

Ja sprawdziłem - jest idealnie
Ale zachęcam Cię Zbyszku żebyś sam zobaczył
Jeśli odejdziesz na suplową emeryturę, to kto będzie pierwszym testerem forum .

[LukiSpajder]

Wersja 1.2.18-22/01/26:

- poprawiono wyświetlanie nazwy pliku w widoku UPDATE

[/size][/i][/b]i NewGUI

Rewelacja

A na stronie 192.168.4.1 też działa poprawnie i też kolor zielony się pojawia

[myxhir]

Wersja 1.2.18-22/01/26:

- poprawiono wyświetlanie nazwy pliku w widoku UPDATE

- ujednolicono widok UPDATE dla WebInterface i NewGUI

W sumie pierdoły a cieszą, zapewne za tymi "pierdołami" idą też duże nakłady chęci i wolnego czasu

Za każdym razem jak widzę powiadomienie w tym wątku to zastanawiam się co nowego dodajesz

Świetnie pasuje tutaj cytat z Forest Gumpa "Życie jest jak pudełko czekoladek, nigdy nie wiesz co Ci się trafi"

Super robota !

[Zibi_007]

Wersja 1.2.18-22/01/26:

- poprawiono wyświetlanie nazwy pliku w widoku UPDATE

- ujednolicono widok UPDATE dla WebInterface i NewGUI

Sprawdziłem. Wygląda po prostu... pięknie!



Zanim zapadnie cisza, pozwólcie, by wybrzmiała moja ostatnia opowieść. Taka w moim "stylu"

W dawnych czasach, bo tak zazwyczaj zaczyna się opowieści, a tak naprawdę to wcale nie, bo zaledwie rok temu, gdy standardy bywały niejednoznaczne, a dokumentacje niekompletne, powstało miejsce szczególne. Dział bramki Zigbee na Forum Supli. Nie był on tylko zbiorem wątków - był przystanią dla wędrowców technologii, którzy odważyli się zapuścić w eter, gdzie pakiety ginęły bez śladu, a urządzenia milczały jak zaklęte.

Tam, gdzie inni widzieli błąd, my widzieliśmy wyzwanie. Tam, gdzie pojawiał się timeout, my odpowiadaliśmy wytrwałością. A gdy sieć rozpadała się w pył, składaliśmy ją na nowo - bit po bicie, w rytmie logów i restartów.

Byli wśród nas skrybowie, co zapisywali wiedzę ku pożytkowi przyszłych pokoleń.
Byli zwiadowcy, którzy pierwsi parowali nieznane urządzenia.
Był też ON - strażnik i czarodziej bramek - czuwający nad kodem, stabilnością, gotowy w każdej chwili stanąć przeciwko nieprzewidzianemu. A imię jego Vajera.

I tak rosła legenda.
Nie w triumfalnych ogłoszeniach, lecz w krótkim: „Działa. Dzięki.”
W tym jednym zdaniu mieściła się cała nagroda.

Było to miejsce spotkania światów.
Świata impulsów i ramek, parowania i nobindingów, timeoutów i cudownych reconnectów.
Tu hartowała się cierpliwość, tu rodziło się zrozumienie, a chaos eteru przybierał formę uporządkowanej sieci. Każda bramka była strażnikiem przejścia, każdy wątek - mapą prowadzącą przez mgłę niepewności.
Iluż wojowników klawiatury stoczyło tu swoje boje.
Ile logów zostało rzuconych na ołtarz debugowania.
Ile nocy rozświetlił jedynie blask monitora oraz nadzieja, że tym razem zadziała.
A jednak - działało. Bo nigdy nie byłem tu sam!

Dziś zamykam księgę, lecz nie palę jej kart.
Ostatni element układanki - update - dostał nowe szaty. To wypełnienie przeznaczenia. Wiedza została przekazana, ścieżki przetarte, a fundamenty położone tak solidnie, że nie sposób ich wymazać.

Moja pamięć o tym dziale będzie trwać jak pakiet wysłany bez potwierdzenia, lecz odebrany w sercach wszystkich, którzy tu zaglądali.
Bo forum to nie struktura - to wspólnota.
A wspólnota, raz zbudowana, nie znika. Ona tylko zmienia formę.
Niech więc to pożegnanie będzie jak pieśń śpiewana przy wygasającym ognisku.
Nie z żalu, lecz z dumy.
Bo byliśmy tu. Bo zrobiliśmy różnicę. Bo zostawiamy świat sieciowy choć odrobinę bardziej uporządkowany!

Dziś zamykam ostrożnie drzwi, które przez ostatni rok pozostawały szeroko otwarte.
Dla mnie dział bramki Z2S na Forum Supli przechodzi powoli do historii - cicho, lecz z godnością, jak przystało na miejsce, które było czymś więcej niż tylko zbiorem wątków i odpowiedzi.

To tutaj rodziły się pierwsze pytania i dojrzewały najlepsze rozwiązania.
Tutaj niepewność spotykała się z wiedzą, a samotne próby konfiguracji kończyły się wspólnym sukcesem. Każda bramka była wyzwaniem, każdy pairing małym zwycięstwem, a każda rozwiązana anomalia - dowodem, że społeczność potrafi więcej niż pojedynczy użytkownik.

Żegnam więc nie tylko dział. Żegnam fragment wspólnej drogi.
Ślady logów i schematów zostaną w mojej pamięci jak runy wyryte w krzemie – niewidoczne dla oka, lecz trwałe w znaczeniu. Runy wiedzy, które pozostają w kodzie, w pamięci flash i w doświadczeniu tych, którzy przeszli tę drogę.

To, co powstało w tym miejscu, nie znika wraz z moim spoczynkiem. Wiem, że żyje dalej w projektach, instalacjach i domach, które dzięki niemu stały się mądrzejsze.

Niech to pożegnanie nie będzie końcem, lecz domknięciem rozdziału.
Bo choć w tym dziale udzielać będę się już rzadziej, to duch współpracy, pasji i technicznej ciekawości pozostaje - gotów zapłonąć tam, gdzie znów pojawi się potrzeba połączenia światów.

Cześć Wam, wątki i posty.
Cześć Wam, bramki i sieci.
Cześć Ci VAJERA!

I dziękuję Wszystkim - za każdą odpowiedź, za każdą godzinę i za każdą iskrę wiedzy!

[vajera]

Wersja 1.2.18-22/01/26:

- poprawiono wyświetlanie nazwy pliku w widoku UPDATE

- ujednolicono widok UPDATE dla WebInterface i NewGUI

Sprawdziłem. Wygląda po prostu... pięknie!



Zanim zapadnie cisza, pozwólcie, by wybrzmiała moja ostatnia opowieść. Taka w moim "stylu"

W dawnych czasach, bo tak zazwyczaj zaczyna się opowieści, a tak naprawdę to wcale nie, bo zaledwie rok temu, gdy standardy bywały niejednoznaczne, a dokumentacje niekompletne, powstało miejsce szczególne. Dział bramki Zigbee na Forum Supli. Nie był on tylko zbiorem wątków - był przystanią dla wędrowców technologii, którzy odważyli się zapuścić w eter, gdzie pakiety ginęły bez śladu, a urządzenia milczały jak zaklęte.

Tam, gdzie inni widzieli błąd, my widzieliśmy wyzwanie. Tam, gdzie pojawiał się timeout, my odpowiadaliśmy wytrwałością. A gdy sieć rozpadała się w pył, składaliśmy ją na nowo - bit po bicie, w rytmie logów i restartów.

Byli wśród nas skrybowie, co zapisywali wiedzę ku pożytkowi przyszłych pokoleń.
Byli zwiadowcy, którzy pierwsi parowali nieznane urządzenia.
Był też ON - strażnik i czarodziej bramek - czuwający nad kodem, stabilnością, gotowy w każdej chwili stanąć przeciwko nieprzewidzianemu. A imię jego Vajera.

I tak rosła legenda.
Nie w triumfalnych ogłoszeniach, lecz w krótkim: „Działa. Dzięki.”
W tym jednym zdaniu mieściła się cała nagroda.

Było to miejsce spotkania światów.
Świata impulsów i ramek, parowania i nobindingów, timeoutów i cudownych reconnectów.
Tu hartowała się cierpliwość, tu rodziło się zrozumienie, a chaos eteru przybierał formę uporządkowanej sieci. Każda bramka była strażnikiem przejścia, każdy wątek - mapą prowadzącą przez mgłę niepewności.
Iluż wojowników klawiatury stoczyło tu swoje boje.
Ile logów zostało rzuconych na ołtarz debugowania.
Ile nocy rozświetlił jedynie blask monitora oraz nadzieja, że tym razem zadziała.
A jednak - działało. Bo nigdy nie byłem tu sam!

Dziś zamykam księgę, lecz nie palę jej kart.
Ostatni element układanki - update - dostał nowe szaty. To wypełnienie przeznaczenia. Wiedza została przekazana, ścieżki przetarte, a fundamenty położone tak solidnie, że nie sposób ich wymazać.

Moja pamięć o tym dziale będzie trwać jak pakiet wysłany bez potwierdzenia, lecz odebrany w sercach wszystkich, którzy tu zaglądali.
Bo forum to nie struktura - to wspólnota.
A wspólnota, raz zbudowana, nie znika. Ona tylko zmienia formę.
Niech więc to pożegnanie będzie jak pieśń śpiewana przy wygasającym ognisku.
Nie z żalu, lecz z dumy.
Bo byliśmy tu. Bo zrobiliśmy różnicę. Bo zostawiamy świat sieciowy choć odrobinę bardziej uporządkowany!

Dziś zamykam ostrożnie drzwi, które przez ostatni rok pozostawały szeroko otwarte.
Dla mnie dział bramki Z2S na Forum Supli przechodzi powoli do historii - cicho, lecz z godnością, jak przystało na miejsce, które było czymś więcej niż tylko zbiorem wątków i odpowiedzi.

To tutaj rodziły się pierwsze pytania i dojrzewały najlepsze rozwiązania.
Tutaj niepewność spotykała się z wiedzą, a samotne próby konfiguracji kończyły się wspólnym sukcesem. Każda bramka była wyzwaniem, każdy pairing małym zwycięstwem, a każda rozwiązana anomalia - dowodem, że społeczność potrafi więcej niż pojedynczy użytkownik.

Żegnam więc nie tylko dział. Żegnam fragment wspólnej drogi.
Ślady logów i schematów zostaną w mojej pamięci jak runy wyryte w krzemie – niewidoczne dla oka, lecz trwałe w znaczeniu. Runy wiedzy, które pozostają w kodzie, w pamięci flash i w doświadczeniu tych, którzy przeszli tę drogę.

To, co powstało w tym miejscu, nie znika wraz z moim spoczynkiem. Wiem, że żyje dalej w projektach, instalacjach i domach, które dzięki niemu stały się mądrzejsze.

Niech to pożegnanie nie będzie końcem, lecz domknięciem rozdziału.
Bo choć w tym dziale udzielać będę się już rzadziej, to duch współpracy, pasji i technicznej ciekawości pozostaje - gotów zapłonąć tam, gdzie znów pojawi się potrzeba połączenia światów.

Cześć Wam, wątki i posty.
Cześć Wam, bramki i sieci.
Cześć Ci VAJERA!

I dziękuję Wszystkim - za każdą odpowiedź, za każdą godzinę i za każdą iskrę wiedzy!

Dziękuję, naprawdę się wzruszyłem a jednocześnie zrobiło mi się smutno, bo to zabrzmiało jak pożegnanie.

Przypominam Ci jednak, że przyjąłeś funkcję honorowego wiceprezesa Klubu Promila, więc tak do końca zniknąć nie możesz

[zzrr]

Dziękuję, naprawdę się wzruszyłem a jednocześnie zrobiło mi się smutno, bo to zabrzmiało jak pożegnanie.

Przypominam Ci jednak, że przyjąłeś funkcję honorowego wiceprezesa Klubu Promila, więc tak do końca zniknąć nie możesz

a mówiłem "nie rób UPDATE"